خرمشهر هنوز ادامه دارد/ مصلای تهران میزبان قاب‌های بی‌صدا

به گزارش خبرنگار مهر، مصلی امام خمینی(ره) این‌بار نه میزبان یک رویداد فرهنگی و نمایشگاهی، بلکه میزبان خانواده‌هایی است که در راه این وطن، عزیزترین داشته‌های خود را بدرقه کرده‌اند؛ خانواده‌هایی که با قاب عکس فرزندانشان آمده‌اند تا نام و تصویر «دست‌گلان» این سرزمین را زنده نگه دارند؛ جوانانی که شاید سال‌های نه‌چندان دور، روایت زندگی و ایستادگی‌شان در کتاب‌ها نوشته شود و نامشان در حافظه فرهنگی این سرزمین ثبت بماند.

امروز سوم خرداد است؛ روزی که نام خرمشهر را دوباره در حافظه جمعی ایرانیان زنده می‌کند؛ روز مقاومت، روز ایستادگی و روز شهری که پس از ماه‌ها اشغال، دوباره به آغوش وطن بازگشت. حالا در سالروز آزادسازی خرمشهر، مصلی تهران نیز حال‌وهوایی شبیه همان روزها پیدا کرده است؛ روزهایی که نام ایران با مقاومت گره خورده بود. هرچه به مصلی نزدیک‌تر می‌شوی، فضای شهر تغییر می‌کند؛ انگار تهران برای ساعتی از هیاهوی روزمره فاصله گرفته و به روزهای جنگ بازگشته است.

در میان ازدحام جمعیت، پرچم‌های سه‌رنگ ایران بیش از هر چیز به چشم می‌آیند؛ پرچم‌هایی که حالا نزدیک به ۹۰ شب است در آسمان شهر برافراشته‌اند و به نمادی از همبستگی و ایستادگی تبدیل شده‌اند. خانواده‌ها آرام‌آرام وارد شبستان می‌شوند. برخی قاب عکسی را در آغوش گرفته‌اند و برخی دیگر تصویری کوچک از فرزند یا همسرشان را بر سینه چسبانده‌اند. مادرانی که بی‌صدا قدم برمی‌دارند، پدرانی که نگاهشان میان جمعیت گم می‌شود و کودکانی که عکس پدرانشان را در دست گرفته‌اند، تصویری متفاوت از این اجتماع را شکل داده‌اند؛ تصویری که یادآور همان خانواده‌هایی است که سال‌ها پیش، چشم‌انتظار بازگشت رزمندگان از خرمشهر بودند.

فضای مصلی با نوای سرودهای حماسی و روایت‌هایی از روزهای مقاومت طنین‌انداز شده است. پرچم‌های ایران، تصاویر شهدا و شعارهایی که یادآور روزهای دفاع مقدس و عملیات بیت‌المقدس است، شبستان را آذین کرده‌اند. جمعیت، آرام اما پیوسته، خود را به محل برگزاری مراسم می‌رساند؛ جایی که قرار است در سالروز آزادسازی خرمشهر، بار دیگر با آرمان‌های وطن و رهبر انقلاب تجدید پیمان کنند. در گوشه‌وکنار شبستان، خانواده‌ها کنار یکدیگر ایستاده‌اند و از فرزندانشان می‌گویند؛ از جوانانی که روزی در همین شهر زندگی می‌کردند و حالا نامشان در کنار واژه «شهید» قرار گرفته است.

برخی زیر لب دعا می‌خوانند و برخی دیگر چشم به جایگاه دوخته‌اند تا آغاز مراسم را تماشا کنند. حالا شبستان آماده می‌شود تا میزبان خانواده شهدا باشد؛ خانواده‌هایی که حضورشان، در روزی که یادآور آزادسازی خرمشهر و مقاومت مردم ایران است، فضای این مراسم را از یک اجتماع رسمی فراتر برده و آن را به روایتی زنده از دلتنگی، ایستادگی و وفاداری بدل کرده است.

در میان جمعیت، برخی مشت‌های گره‌کرده خود را بالا برده‌اند و همراه با دیگران شعار می‌دهند. صدای شعارها در شبستان می‌پیچد و فضای مراسم را بیش از پیش به اجتماعات روزهای بحران و مقاومت شبیه کرده است. جمعیت، آرام اما پیوسته، خود را به محل اصلی مراسم می‌رساند تا در سالروز آزادسازی خرمشهر، بار دیگر با آرمان‌های وطن و رهبر انقلاب تجدید پیمان کند.